Erwin Hanuš, nim Erwin Hannusch (roź. 4. nowembra 1935[1]) – jo dolnoserbski rěcywědnik, wucabnik, docent, rozgłosowy redaktor, awtor wucbnicow a šulskich materijalow, pśełožowaŕ a jo wušej togo był redaktor Serbskeje Pratyje w lětach 1993-2008. Wón jo teke awtor knigłow za źiśi (pód pseudonymom Hanoch)[2].

W 1988 jo dostał cesne znamuško Domowiny[3].

PublikacijeWobdźěłać

  • 1974 – Cytańske maśizny : za 11./12. lětnik, Budyšyn
  • 1981 – Wucbnica serbšćiny, Budyšyn
  • 2009 – Niedersorbisch praktisch und verständlich, Budyšyn (wucbnica)
  • 2012 – Deutsch-niedersorbisches Schulwörterbuch / Nimsko-dolnoserbski šulski słownik, Budyšyn (gromaźe z Anju Pohončoweju a Manfredom Starostom)
  • 2019 - Wósłonki mójogo žywjenja, Budyšyn

Knigły za źiśi (Hanoch)Wobdźěłać

  • 2013 - Wjasele na zwěrjetkach, ilustrěrował Günter Wongel
  • 2015 - Wjasele we pśiroźe, ilustrěrowała Martina Burghart-Vollhardt

Pśełožki do dolnoserbšćinyWobdźěłać

  • 1976: Jan Šołta, Pśeglěd serbskich stawiznow (z nim wudaśa Abriß der sorbischen Geschichte)
  • 1978: Mrokawa běłych pjerkow. Zběrka wulicowańkow (Erwin Hanuš a Wylem Bjero)

NožkiWobdźěłać

  1. Helmut Kaltšmit, Leksikon awtorow serbskich knihow 1945-1978, Budyšyn 1979, b. 38
  2. Kniglicki w dolnoserbskej rěcy 2018, b. 3
  3. Lisćina wuznamjenjonych cesnym znamuškom Domowiny 1958-1989

WótkazeWobdźěłać