Głowny meni wócyniś
Pěskowa chójca
Wekeromse Zand oude grove den.jpg
Pěskowa chójna (Pinus sylvestris)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
klasa: (Coniferopsida)
pórěd: Konifera (Coniferales)
swójźba: Chójcowe rostliny (Pinaceae)
pódswójźba: (Pinoideae)
rod: Chójca[1][2] (Pinus)
družyna: Pěskowa chójca
wědomnostne mě
Pinus sylvestris
L.
Wobźěłaś
p  d  w
Information icon.svg

Pěskowa chójca (Pinus sylvestris) jo bom ze swójźby chójcowych rostlinow (Pinaceae).

Wopśimjeśe

WobrazeWobdźěłać

WopisWobdźěłać

Pěskowa chójca jo bom, kótaryž dośěgnjo wusokosć wót 40 m. Jeje krona ma kjaglojty abo předešćnikojty zrost.

Škóra jo nanejmjenjej w kronje zarzocerwjena a dolnem źělu štoma jo śamno-bruna.

Jegły su zwětšego jaden raz wokoło wóski wjertane. Jich nutśikowny bok jo módrozeleny. A wóni stoje pó dwěma na krotkich wurostkach a dośěgnu dłujkosć wót 3 až 7 cm.

Kwiśo wót maja až junija, mjaztym kwiśenje w starstwje wót 30 až 70 lět zachopina. Njelicobne proški maja dwa powětšowej měcha, a togodla su wjelgin lažke.

Šyški su kulojte až jajojte, na bazy zwětšego kśiwe a dośěgnu dłujkosć wót 2,5 až 6 (7) cm. Semjenja akle w drugem lěśu pó kwiśenju zezdrjaju.

StojnišćoWobdźěłać

Rosćo w pśiroźe na skałach, łukach, w nagłych zwisach a tymjenjach. Preferujo skerje śoplejše, suche zemja a pótrjebujo wjele swětła.

RozšyrjenjeWobdźěłać

WužywanjeWobdźěłać

NožkiWobdźěłać

  1. Starosta: Dolnoserbsko-nimski słownik, Niedersorbisch-deutsches Wörterbuch, Bautzen 1999, ISBN 3-7420-1096-4, bok 95
  2. W internetowem słowniku: Kiefer

ŽrědłaWobdźěłać

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 430 (nim.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 390 (nim.)

Eksterne wótkazeWobdźěłać